Przejdź do treści głównej

Rybołówstwo w Norwegii – stabilna gałąź gospodarki

Rybołówstwo w Norwegii – stabilna gałąź gospodarki

Odpowiedzialność za zapewnienie stabilnej – w kontekście społecznym, gospodarczym i ekologicznym – i uwzględniającej potrzeby przyszłych pokoleń produkcji ryb i owoców morza została nałożona na organy regulujące przemysł rybny.

W kwietniu 2008 r. rząd Norwegii ogłosił dokument o nazwie „Strategia zrównoważonego przemysłu rybnego Norwegii”. W dokumencie tym przedstawiono wymóg, zgodnie z którym przy pokrywaniu zapotrzebowania rybołówstwa na surowiec do produkcji karmy należy wykluczyć wszelką nadmierną eksploatację naturalnych zasobów morskich.

Kamieniami węgielnymi rozwoju rybołówstwa w Norwegii są: zarządzanie zasobami ryb i ich eksploatacja w oparciu o zasadę zrównoważonego rozwoju z uwzględnieniem przyszłego zapotrzebowania. Zarządzanie zasobami ryb opiera się na postępowej świadomości i naukowych konsultacjach ze strony Międzynarodowej Rady ds. Badań Morza (ICES) i Norweskiego Instytutu Badań Morskich.

Ponadto Norwegia zawarła szereg umów międzynarodowych dotyczących kwestii zrównoważonego zarządzania wszystkimi zasobami rybnymi, do których ma dostęp. Uważa się, że zarządzanie zapasami ryb w Norwegii prowadzone jest obecnie zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju i z uwzględnieniem potrzeb przyszłych pokoleń. Zarządzanie ogólnymi zasobami ryb wspólnie z sąsiadującymi państwami regulowane jest na drodze negocjacji i zawierania porozumień międzynarodowych. Uznano, że zrównoważony rozwój dotyczy również wspólnych zasobów. W kontekście stosunków międzynarodowych Norwegia jest jedną z sił napędowych w walce o zrównoważone rybołówstwo z uwzględnieniem potrzeb przyszłych pokoleń, co znalazło odzwierciedlenie w nowej ustawie o zasobach morskich.

Norwescy producenci pasz dla ryb gwarantują, że zawarte w nich mączka rybna i tłuszcz rybny produkowane są z ryb złowionych w całkowitej zgodności z kwotami połowowymi, co zostało potwierdzone odpowiednimi dokumentami i kontrolą działalności dostawców.

Celem jest zapobieganie nadmiernej eksploatacji naturalnych zasobów morskich.